راز نویس!

نشستم تو ماشینبا کلی وسیلهراننده ی جوان برگشت و پرسید وسایلتونو بزارم جلو اذیت نشید؟-نه ممنونمانتوی سفید و روسری زردملیحی که روش طرح قناری و گل های بهاری داره سرم بودآهنگ رو عوض کرد و صداشو زیاد کرد!به خودم گرفتم!!!سرمو از گوشیم بلند نکردمگاهگاهی سنگینی نگاه حس میکردم و سر بلند نکردمواسه ارایشگرم پیام دادمهنوز ابروهام پیوندی و پر و دخترونه بودآرایش مطلقا نمیکنم مگررر به ندرت میلم بکشهبیش از حد تینیجر و مجرد به نظر میامدمهرجای غریبی که از گل پسرم گفتم شوکه شدن که حتی ازدواح کرده باشم!تصمیم گرفتم چهرمو خانومانه تر کنمهنوز دوست ندارم موهامو رنگ کنمحتی این تارهای سفیدی که دارن از شقیقه ها نمایان میشن دوست دارمموهام داره گردبرف مینشینه و پسرکم بزرگ و بزرگتر میشه(فسقل گردن نگرفته ی دیروز امروز داره تمرین چهاردست و پا رفتن میکنه و غلتیدنی به همه جای خونه ناخنک میزنه)کم کم به ۲۷ سالگی میرسم و موهام هنوز رنگ آمیزی نشدنتصمیم گرفتم دست بکار ابروها بشماز اقای همسر نظر سنجیدمگفت من دوست ندارم! اگه میتونی بعدا برشون گردونی و الان فقط واسه تنوع خودته اوکیدلم از مجرد بنظر رسیدنم چرکین بود(آخه هردومون هم از حلقه های ازدواجمون تاول زده میشیم و دست نمیکنیم)و از ابراز نظر و  دوست نداشتن همسر دل چرکین تردلو زدم به دریا و به ارایشگر گفتم فک کنم تصمیم دارم پیوند ابروهامو بردارم و یک درجه هم روشن ترشون کنمانگار برداشتن این چندتا مو واسه اون هم مثل بقبه دوست و اطرافیانم حسرت و موفقیت بود!!!درجا بند رو انداخت روشون تا تکلیف دل دل کردنم روشن بشه!در نهایت شبیه تازه عروس ها شدمو حتی مامان باباهم چشم ازم برنمیداشتن و هی نگاشون تکرار میشدهمسر دوست داشت و گفت خوشگلهچتد ساعت بعد پرسید خب راز نویس!...

خبر کوتاه بود و تکان دهندهسونوگرافیست: عزیزم این جواب رو ببر پیش پزشکت در اسرع وقتنباز به اقدام داره و بعد از یه دوره دوباره باید بیای پیش مادکتر:نگاه تو چشمامنگاه به سونونگاه تو چشمامنگاه به سونو و با خودکار خط نوشته ها رو دنبال میکردنه دارویی داد نه صحبتیروشو کرد به سیستم و گفت فردا صبح برو این آزمایش ها رو بده و با جواب بیا تا بگم باید چیکار کنیمپذیرش آزمایشگاه: مشکلتون چیه خانم؟_مشکلی ندارم+پس تومور مارکر چرا چک میکنین؟_خب لابد تازه پیدا کردم راز نویس!...